Stop wypalaniu traw

W Polsce od lat toczy się kampania prowadzona m.in. przez Państwowa Straż Pożarną oraz Dyrekcje Lasów Państwowych przeciwko prowadzeniu wymienionych praktyk wypalania traw, łąk itp. terenów. Pomimo to te negatywne zjawisko występuje a nawet przybiera na sile.

Pożary powstawały głównie na skutek:

  • Umyślnych podpaleń na gruntach leśnych lub w ich pobliżu,
  • Nieostrożności w posługiwaniu się ogniem otwartym,
  • Przerzutów ognia z palących się gruntów nieleśnych.

W okresie wiosennym powszechnym zjawiskiem stało się wypalanie traw na łąkach, poboczach kolejowych i innych terenach zielonych. Wśród społeczeństwa nadal panuje przekonanie, że wypalanie traw poprawia jakość gleby, jest swoistym rodzajem jej nawożenia i użyźniania. Jednak z rolniczego punktu widzenia wypalanie resztek roślinnych jest zjawiskiem niewłaściwym i szkodliwym. Jego wysoka  szkodliwość została potwierdzona badaniami. Podczas wypalania roślinności temperatura na powierzchni gleby dochodzi do 700º C. Mogą, więc przeżyć tylko rośliny, które posiadają głęboki system korzeniowy. Pozbawienie gleby naturalnej pokrywy roślinnej powoduje przyspieszenie jej erozji i wyjałowienie. Pozbawiona pokrywy roślinnej gleba jest bezbronna wobec działania czynników atmosferycznych - promieni słonecznych, wiatru, opadów. W płomieniach giną nie tylko suche trawy, ale cały system korzeniowy, flora oraz bakterie i grzyby - zniszczeniu ulega całe bogactwo przyrody. Natomiast roślinność ulegająca naturalnemu rozkładowi użyźnia glebę, podczas gdy popioły spalonych traw są praktycznie bezużyteczne. Również szkodliwa jest emisja do środowiska dymów popożarowych. Dymy z palących się traw, usytuowanych wzdłuż dróg publicznych ograniczają często widoczność, co w konsekwencji prowadzi do powstania wielu wypadków i kolizji drogowych a co za tym idzie do zagrożenia bezpieczeństwa ludzi w ruchu drogowym.

Wypalanie resztek roślinnych ponadto powoduje:                    

  • obniżenie plonu zielonej masy,
  • marnotrawstwo wartościowej paszy,
  • nadmierny rozwój chwastów.

Od wypalania resztek roślinnych powstają groźne pożary:      

  • zabudowań wiejskich,
  • lasów,
  • stert, stogów i otwartych składowisk płodów rolnych.

Gwałtowny rozwój tych pożarów, trudne często warunki dojazdu do miejsc ich powstania spowodowane często wiosennymi roztopami powoduje trudności w ich zwalczani oraz wymusza dysponowanie znacznych sił jednostek straży. pożarnych

UWAGA  !!!

Informujemy, że wypalanie pozostałości roślinnych na łąkach, pastwiskach, wrzosowiskach, torfowiskach, nieużytkach, w rowach i na pasach przydrożnych jest zabronione! W stosunku do osób niestosujących się do obowiązujących przepisów mogą być stosowane sankcje karne określone w kodeksie wykroczeń, a w przypadku popełnienia przestępstwa sankcje karne określone w kodeksie karnym, nawet z zagrożeniem pozbawienia wolności do lat 8.

Przepisy prawne:
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. nr 92, poz. 880) określa:

  • Art. 124. Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów.
  • Art. 131. Kto: (...) wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary – podlega karze aresztu albo grzywny.

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czewca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719):

  • Art. 40. 1. W lasach i na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości do 100 m od granicy lasów nie jest dopuszczalne wykonywanie czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo pożaru:
    1) rozniecanie ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lub zarządcę lasu; (...)
    2. Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy czynności związanych z gospodarką leśną oraz wykonywaniem robót budowlanych.
  • Art. 43. Wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na polach jest ZABRONIONE!!!.

 

Oficer prasowy KP PSP w Gostyniu
st. kpt. mgr inż. Michał Pohl

 

 

Additional information